Wolf Valley: Grumps (Dutch)

 Hij wil niet alleen haar geheim bewaren. Hij wil haar houden.

Larsen
In de grote stad is het bezitten van een auto optioneel.

Hier in het kleine stadje Wolf Valley, waar sneeuwstormen uit het niets kunnen opsteken, is autorijden echter een overlevingsvaardigheid.

Helaas voor mij heb ik het nooit geleerd.

Ik had mijn geheimpje kunnen bewaren, maar toen biechtte ik het per ongeluk op aan de meest chagrijnige, belachelijk knappe man van het stadje.

Nu geeft Kian me in het geheim autorijles tijdens nachtelijke sessies, en telkens als hij bromt: 'Ogen op de weg', kan ik alleen maar aan hem denken.

Leren fileparkeren zou niet moeten aanvoelen als verliefd worden, maar bij hem loop ik serieus gevaar. En niet alleen vanwege de sneeuwbanken.

Kian
Dit begon allemaal omdat de rondborstige, kleine blondine me vroeg of ik een geheim kon bewaren. 

Toen ik instemmend had gegromd, boog ze zich naar me toe en fluisterde in mijn oor dat ze niet wist hoe ze een auto moest besturen en dat ze zich te veel schaamde om het aan iemand te vertellen. 

Nu geef ik Larsen elke nacht in het geheim rijles. 

Elke nacht zijn we met z'n tweeën in mijn pickup... zij lachend, ik die mijn verstand verlies, terwijl we allebei doen alsof het alleen maar om rijlessen gaat.

Maar ik heb ook een geheim.

Ik ben al verliefd op Larsen sinds het moment dat ze mijn leven binnendenderde.

Dus ik zal haar leren rijden, ik zal haar geheim bewaren, maar op de een of andere manier ga ik haar de mijne maken.

 

 Mijn briljante plan staat op het punt mijn hart te breken…

Jem

Ik ben blij voor mijn beste vriendin.

Echt waar.

Haar zo verliefd zien is prachtig… Alleen heb ik nu een probleem.

Ik weiger naar nog een bruiloft te gaan als de eeuwige vrijgezelle vriendin.

Dus ik bedenk een simpel plan: ik zoek een nepvriend.

Gewoon iemand om mee te nemen naar de bruiloft, iemand voor even, iemand die veilig is.

Het enige probleem?

De man die ik vraag is de eerste persoon ooit die mijn hart sneller heeft doen slaan.

Nu ben ik bang dat ik verliefd word op mijn nepvriend en ik weet niet hoe ik het moet stoppen.

Rune

Ik kom niet naar het dorp tenzij het echt moet.

Mensen praten te veel, ze staren te veel, ze stellen te veel verdomde vragen.

Mijn hut in het bos bevalt me prima.

Tot de dag dat ik haar zie.

Wanneer ze naar me toe loopt en mij mee uit vraagt, denk ik dat ik droom.

Dan legt ze uit dat het voor de schijn zou zijn en moet ik alles op alles zetten om een manier te vinden om deze neprelatie echt te maken.

Nu kom ik veel vaker in het dorp dan vroeger, alleen maar om een glimp van haar op te vangen, om zeker te weten dat het goed met haar gaat.

 

Alleen maar om dichter bij de vrouw te zijn die nog niet eens beseft dat ze allang van mij is.

 Ik hou al mijn hele leven van hem, maar hij weet niet dat ik besta...

 

Suri

Devon Hayes maakt al deel uit van mijn hart zolang ik me kan herinneren.

Hij is ouder, onbereikbaar en te veel gefocust op het beschermen van de wereld om een rondborstig muurbloempje zoals ik op te merken.

Toen hij Colorado verliet om bij het leger te gaan, was ik doodsbang dat ik hem nooit meer zou zien.

Dat kon ik niet laten gebeuren, dus ik waagde een gok en deed iets waar ik op de middelbare school nooit dapper genoeg voor was.

Ik schreef hem brieven.

Honderden.

Elke angst, elke droom, elk deel van mijn hart vertrouwde ik toe aan het papier.

Hij heeft nooit geweten dat ik het was, en ik was ook nooit van plan het hem te vertellen.

Totdat ik een baan aangeboden krijg in Wolf Valley.

Ik weet dat ik hem waarschijnlijk nooit meer zal zien, dus in mijn laatste brief aan Devon onderteken ik met mijn naam.

Ik ga ervan uit dat het hiermee klaar zal zijn, dat ik mijn verliefdheid op hem moet loslaten en me erbij moet neerleggen dat ik hem nooit meer zal zien.

Behalve dat hij me hiernaartoe volgt.

Nu is de man van wie ik altijd heb gehouden hier, en voor het eerst heeft hij oog voor mij.

 

Devon

Ik ging bij het leger om te dienen, te beschermen en een verschil te maken.

Het hield me jarenlang bezig en ik dacht dat ik alles had wat ik wilde in het leven.

Totdat de eerste brief arriveerde.

Elke maand, als een Zwitsers uurwerk, verscheen er een nieuwe brief, allemaal van een vrouw die weigerde me haar naam te geven. Een vrouw die alles over mij leek te weten en alles voor me werd.

Haar woorden hielden me in leven op de donkerste plekken.

Haar vriendelijkheid redde me toen ik niet gered wilde worden.

En toen stuurde ze me nog één laatste briefje om afscheid te nemen, waarin ze me eindelijk haar naam vertelde.

Suri Michaels.

Ze nam afscheid in haar brief, maar ik wist dat dit niet het einde voor ons was.

Het is het begin.

Ik ben nu uit militaire dienst en klaar om me te vestigen.

 

En ik weet precies met wie ik dat ga doen.